Στο Μακμπεθ, η Λеди Μακμπεθ είναι η αρχιτέκτονας της ηθικής πτώσης του συζύγου της. Αποσπάει ένα υπολογισμένο όπλο ψυχολογικών στρατηγικών για να ξεπεράσει τη συνείδησή του και να τον οδηγήσει στη βασιλόφονια. Εδώ είναι οι πέντε βασικές τακτικές της:
Τον κολοφωνίζει για την μεγαλειότητά του («Μεγάλε Γκλάμις! Αξιοτίμητε Κάγντορ!») και παρουσιάζει το στέμμα ως τη μοίρα του, κάνοντας τη δολοφονία να φαίνεται ως η λογική εκπλήρωση της δυναμικότητάς του.
Όταν ο Μακμπεθ διστάζει, τον'identifies: «Όταν τολμήσατε να το κάνετε, τότε ήσασταν άντρας». Ισοδυναμεί το θάρρος με τη βία και την ανδρεία με την ακαμψία, ντρέποντάς τον στη δράση.
Υποδεικνύει ότι του λείπει η «ασθένεια» (ακαμψία) για να αρπάξει την εξουσία, φυτρώνοντας αμφιβολίες για την ικανότητά του να κυβερνήσει.
Παρουσιάζει ένα المتحدة μέτωπο: «Αποτυγχάνουμε; Αλλά σφίξτε το θάρρος σας στο σημείο της κολλήσεως, / και δεν θα αποτύχουμε». Η κοινή επιχείρηση κάνει το έγκλημα να φαίνεται λιγότερο μονότονο.
Απορρίπτει τη μετάνοια ως ασήμαντη: «Λίγο νερό μας καθαρίζει από αυτό το έγκλημα». Κανονικοποιώντας τη δολοφονία, προσπαθεί να εμβολιάσει και τους δύο ενάντια στην πένθη.
Αυτές οι τακτικές ξεφορτώνουν την αντίσταση του Μακμπεθ, αλλά σπέρνουν και τα σπόρους της δικής της διαλύσεως. Ο ψυχολογικός θώρακας που χτίζει για αυτόν γίνεται η φυλακή που τελικά την οδηγεί στην τρελλοσύνη.