Η Suzanne Collins περιγράφει τη Foxface (γυναικείο tributo του District 5) στο ντύβελ με εναξιοπρεπή, αλεπουδής φυσιογνωμία:
Το κείμενο ποτέ δεν την χαρακτηρίζει ρητά ως όμορφη. Η ελκυστικότητά της είναι η αποδραστικότητα και η υπερ-συνειδητότητα—επιβιώνει παρατηρώντας, όχι αντιμετωπίζοντας. Αυτό αφήνει χώρο για φαντασία του αναγνώστη· η επιλογή καστίνγκ (Jacqueline Emerson) κλίμαξε στην «άγρια, παρατηρητική» ποιότητα.
Το Übername, η εμφάνιση, και η στρατηγική της (κρυφιότητα, κλοπή, αποφυγή) ενισχύουν τον αρχέτυπο της αλεπούς: λιγνυδωτής, μονάχος, επιβιώνει στα περιθώρια. Πεθαίνει τυχαία τρώγοντας τα nightlock berries του Peeta—θανατηφόρο λάθος στην υπερ-προσοχή της.