11 ταινίες όπου η μαγεία είναι κεντρική στην πλοκή: Απο illusion σε φαντασία
Από illusion heists σε world-building φαντασία, αυτές οι ταινίες κάνουν τη μαγεία—είτε حرفιαί, είτε μεταφορικά, είτε πεπιστευμένη—το κινητήρα των αφηγήσεών τους.
- Now You See Me (2013) — Ιλουσιονιστές κάνουν τρελοπομπές τράπεζας κατά τις εμφανίσεις, συνδυάζοντας σκηνική μαγεία με υψηλό ρίσκο εγκλήματα.
- The Conjuring (2013) — Παρανορμαλ ερευνητές αντιμετωπίζουν κακόπρακτο παρουσίαν· η μαγεία εδώ είναι σκοτεινή, πνευματική, φοβερή πραγματικότητα.
- Doctor Strange (2016) — Νευροχειρουργός ανακαλύπτει τις μυστικές τέχνες, καμπύλοντας την πραγματικότητα μέσω ξορκιών και διασταυρωματικού ταξιδιού.
- Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001) — Η πύλη σε σύμπαν όπου η μαγεία είναι εκπαιδευμένη πειθαρχία, με ραβδοί, φίλτρα, μαγικά ζώα.
- The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001) — Η μαγεία της Μέσης Γης είναι αρχαία, λεπτή, δεμένη με εξουσία, φθορά, ελπίδα.
- Fantastic Beasts and Where to Find Them (2016) — Επεκτείνει τον Μαγικό Κόσμο στη Νέα Υόρκη των 1920, συνδυάζοντας μαγικά ζώα με πολιτική intrigue.
- Alice in Wonderland (2010) — Το όραμα του Βέρτον κάνει τη λογική-αποστρέφουσα μαγεία της Χώρας των Θαυμάτων οπτικά εκπληκτική και ψυχολογικά πλούσια.
- Maleficent (2014) — Αναδιατυπώνει την κακότερη της Sleeping Beauty ως νύμφη της οποίας η μαγεία είναι και καταστροφική και λυτρωτική.
- Bridge to Terabithia (2007) — Δύο παιδιά δημιουργούν μαγικό βασίλειο στο δάσος· η μαγεία είναι φαντασία ως επιβίωση.
- The Last Dragon (1985) — Μαρτσιαλ-αρτ μουσικό όπου το «glow» αντιπροσωπεύει εσωτερική maîtrise—μαγεία πειθαρχίας και πίστης.
- Stardust (2007) — Ένα πέφτον αστέρι γίνεται γυναίκα σε 왕국 όπου μάγισσες, πειρατές ουρανού και μονόκερως κάνουν την μαγεία matter-of-fact.
Κάθε ταινία αντιμετωπίζει τη μαγεία διαφορετικά: ως παράσταση, ως υπερφυσική δύναμη, ως μεταφορά για δημιουργικότητα, ή ως σύστημα με κανόνες. Μαζί δείχνουν την ατελείωτη ερασιτεχνία του κινηματογράφου με το αδύνατο να γίνει ορατό.