Είδη Ειρωνείας στο Much Ado About Nothing: Λεκτική, Καταστατική, Θεατρική
Ο Shakespeare αναθέτει τρία είδη ειρωνείας με μαέστρια στο Much Ado About Nothing:
1. Λεκτική Ειρωνεία (Λέει ≠ Σημαίνει)
- «Μεριά χαρά» Beatrice/Benedick: «Θαυμάζω ότι ακόμα μιλάς, Signior Benedick· κανείς δεν σε παρατηρεί.» — Η παρατηρεί έντονα.
- Benedick για αγάπη: «Θα ζήσω独身» → παντρεύεται τη Beatrice.
- Claudio για Hero: «Ξέρει την καύση ενός πολυτελούς κρεβάτι» — ψευδαποκαλεί την για λαγνεία.
- Μαλαπропισμοί Dogberry: «οι συγκρίσεις είναι οδωρής» (odious), «αυστεράς» (suspicious) — η εξουσία υποκορίζεται από τη γλώσσα.
2. Καταστατική Ειρωνεία (Αποτέλεσμα ≠ Προσδοκία)
- «Θάνατος» Hero: Το σχέδιο του Φraten να ψεύσει θάνατο επαναφέρει την τιμή της — αλλά μόνο επειδή η Φρουρά τυχαία ακούει τον Borachio.
- Beatrice/Benedick γελωμένοι: Κάθε ένας εξαπατάται πιστεύοντας ότι ο άλλος τον αγαπά — και είναι αλήθεια. Το ψέμα αποκαλύπτει την αλήθεια.
- «Δεύτερη» νύφη Claudio: Κρύβει την Hero ως ανιψιά — παντρεύει τη γυναίκα που απέρριψε.
- Ήττα Don John: Ο κακότερος συλλαμβάνεται από ανίκανη Φρουρά (Dogberry), όχι από ήρωες.
3. Θεατρική Ειρωνεία (Κοινό Γνωρίζει > Χαρακτήρες)
- Σκηνές γελώτη (2.3, 3.1): Εμείς ακούμε την παγίδα· Benedick/Beatrice όχι.
- Αθωότητα Hero: Εμείς ξέρουμε ότι είναι παρθένος· Claudio όχι.
- Margaret/Borachio στο παράθυρο: Εμείς βλέπουμε το δόλωμα· Claudio βλέπει «Hero».
- Σχέδιο Φraten: Εμείς ξέρουμε ότι η Hero ζει· Leonato, Beatrice, Benedick πενθούν.
Δομική Ειρωνεία
Ο τίτλος — «Much Ado About Nothing» — παίζει με «noting» (υποκλοπή/παρατήρηση). Ολόκληρη η πλοκή στρέφεται στο mis-noting: ψευδής θέα, μερική ακοή, λανθασμένη ερμηνεία. Το Nothing (τίποτα) παράγει τα πάντα.