Οι Φόβοι του Όσκαρ Σντίντλερ στο «Σχινδλερ Λίστ»
Η Έξελιξη των Φόβων
Στην ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ «Σχινδλερ Λίστ» (1993), οι φόβοι του Όσκαρ Σντίντλερ (Λιάμ Νيسون) μετατοπίζονται από την αυτοπροστασία στην ηθική ευθύνη:
- Φόβος για το Ναζιστικό Καθεστώς: Αυθαίρετη βία, απρόβλεπτη συμπεριφορά των αξιωματικών της SS (ειδικά του Αμών Γκέτ), θάνασιμες συνέπειες της παράβασης των αντισημιτικών πολιτικών.
- Φόβος Χρηματοοικονομικής Καταστροφής: Δωροδοκίες σε αξιωματούχους, τρέφοντας/στεγάζοντας 1.100+ εργαζόμενους, λειτουργώντας ένα μη κερδοσκοπικό εργοστάσιο «οπλισμών» εξαντλήσε την περιουσία του. Η χρεοκοπία θα τελείωνε το δίκτυο προστασίας του.
- Φόβος για την Προσωπική Ασφάλεια: Ως μη Εβραίος Γερμανός κερδοσκόπος, η στενή συνάφεια με Εβραίους ρισκόνευε σύλληψη για «υποκίνηση» ή «προδοσία» αν ανακαλυφθεί ο πραγματικός του σκοπός.
- Φόβος Ηθικής Συμμετοχής: Αρχικά κινούμενος από κέρδος, η μαρτυρία της εκκένωσης του γκέτο της Κράκοβης (το κορίτσι με το κόκκινο παλτό) ξέσπλαξε τη συνείδηση. Φοβόταν την αδράνεια περισσότερο από την πράξη.
- Φόβος Αποτυχίας: Η «λίστα» ήταν ένα απογόνως λογιστικό ριψοκίνδυνα. Λάθη στα ονόματα, στη μεταφορά ή στα καπρίδια του Γκέτ θα μπορούσαν να καταδικάσουν όλους. Η τελική σκηνή—«Μπόρεσα να σώσει περισσότερους»—εμπνέει αυτόν τον φόβο.
Η ταινία απεικονίζει τον φόβο όχι ως παράλυση, αλλά ως καταλύτη της μεταμόρφωσής του από ευκαιριολήπτη σε σωτήρα.