Μια κεντρική ιρωνία στο Πολλός Θόρυβος για Τίποτα αφορά τον Μπενέντικ και την Μπιατρίτσα. Και οι δύο δηλώνουν δημόσια αφένεια για την αγάπη και ο ένας για τον άλλον, όμως κρύβουν βαθιά σεβασμό και αγάπη. Η ιρωνία κορυφώνεται όταν κάθε ένας ακούει μια θεατρική συζήτηση που αποκαλύπτει τα συναισθήματα του άλλου—ο Μπενέντικ ακούει τους φίλους του να μιλούν για την πάθος της Μπιατρίτσας, και η Μπιατρίτσα ακούει την Ήρω και την Ουρσούλα να περιγράφουν την αφοσίωση του Μπενέντικ. αυτές οι καταστάσεις υποκλοπής τους αναγκάζουν να αντιμετωπίσουν τα αληθινά τους συναισθήματα, οδηγώντας σε μια αμοιβαία, στεναγμένη ομολογία. Ο «χαρούμενος πόλεμος» τους του’esprit καλύπτει την auténtique αγάπη, δημιουργώντας εξquisite δραματική ιρωνία για το κοινό.