Το Mérode Altarpiece (π.χ. 1425–1428), που αποδίδεται στον Robert Campin (Master of Flémalle), ξεχωρίζει περισσότερο για τη ριζοσπαστική οικειοποίηση της Ευαγγελισμού.
Το ιερό γεγονένιο τοποθετείται σε ένα 15ου αιώνα φλαμανδικό βουργνισικό εσωτερικό—όχι παλάτι, ναός, ή ουράνιο royaume. Η Παρθένος διαβάζει σε ένα ρεαλιστικό, ακατάστατο δωμάτιο με:
Αριστερός πίνακας: Δωρητές (Ingelbrechts?) γονυπετούν στον κήπο, κοιτάζοντας μέσω πόρτας τον Ευαγγελισμό—θεατές καλούνται στο ιερό χώρο.
Αυτό είναι το πρώτο σημαντικό έργο Βόρειας Αναγέννησης που συγχωνεύει την υπέρρεαλ οικιακή παρατήρηση με πυκνό θεολογικό συμβολισμό. Επηρέασε Van Eyck, Van der Weyden, Memling. Το συνήθης γίνεται ιερός τόπος.