Ραφαήλ (Ραφαέλο Σάντσιο): Μάστερ της Υψηλής Αναγέννησης
Ο Ραφαέλο Σάντσιο ντα Ουρμπίνο (1483–1520), γνωστός ως Ραφαήλ, σχημάτισε την τριάδα της Υψηλής Αναγέννησης με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και τον Μικελάνγελο. Η τέχνη του διακρίνεται για:
- Αρμονική Σύνθεση – Ισορροπημένες, γεωμετρικά ταξινομημένες διατάξεις.
- Ιδεοποιημένη Ομορφιά – Χαρίειδείς μορφές με γαλήνιες εκφράσεις.
- Θερμά, Διαφανή Χρώματα – Κυρίαρχο σκιεροσκοτεινό και πλούσιες παλέτες.
- Κλασική Σύνθεση – Ενσωματώνει αρχαία μοτίβα με χριστιανικά θέματα.
Χαρακτηριστικά Έργα
- Η Σχολή της Αθηνάς (Βατικανά Στάντζε) – Η φιλοσοφία προσωποποιημένη.
- Η Σιξτινιά Παναγιά – Εικονα Παναγίας και Παιδιού με πούττα.
- Η Μεταμόρφωση (ατελής, τελικό έργο) – Драματική διπλή αφήγηση.
- Πορτρέτο του Μπαλντασάρ Καστιλιόνε – Ψυχολογική πορτρέτο στην κορυφή.
Πέρα από την Ζωγραφική
Αρχιτέκτονας (Villa Farnesina, Palazzo Pandolfini), παπικός διπλωμάτης και αρχαιοφίλος. Το εργαστήριό του εξεγέρθηκε συνεργατικές μεθόδους παραγωγής. Πέθανε στους 37· η επιρροή του σχήματισε τον Μανιερισμό και το Μπαρόκ.