Δημιουργήθηκε από τον Μογολ Αутόκρατορα Σα Χαμιάν το 1632 ως μαυσωλείο για την αγαπημένη σύζυγό του Μουμτάζ Μαχάλ, το Ταζ Μαχάλ ομοιομορφεί την θλίψη και την αφοσίωσή του. Κάθε στοιχείο – από τη συμμετρία έως τις επιγραφές – αντανακλά αυτή την αφοσίωση.
Το σχέδιο συνθέτει περσική (iwan arcs, pishtaqs, βολβοειδείς θόλοι) και ινδική Μογολ (κόκκινος άμμος, pietra dura εμποτίστωση, chhatris) παράδοση, δημιουργώντας μια αρμονική Ινδο-Ισλαμικήmeisterwerk.
Ο συγκρότημα είναι διπλασiais συμμετρικός κατά μήκος κεντρικού άξονα: ο κύριος θόλος, οι τέσσερις μινάρες, η λιμνούλα αντανάκλασης, και οι κήποι αντικατοπτρίζουν ακριβώς ο ένας τον άλλο. Αυτό αντανακλά ισλαμικές έννοιες κοσμικής τάξης και παραδείσου.
Τοποθετημένο στον ποτάμιο Yamuna, το λευκό μάρμαρο αντανακλά το φως που αλλάζει. Το charbagh (τετραμερές κήπος) με υδραγωγούς συμβολίζει τον κουρανικό παράδεισο. Η θέα ποταμού ενισχύει την αιθérea ποιότητα του μνημείου.
Υλικά περιλαμβάνουν μάρμαρο Makrana, γιάσπι, γιάδε, κρύσταλλο, τουρκουάζ, λάπι, και χρυσό. Πάνω από 20.000 τεχνίτες εργάστηκαν για ~22 χρόνια. Η κλίμακα και η πολυτέλεια προώθησαν την Μογολ υπεροχή.
Οι αναλογίες του ακολουθούν το χρυσό τομέα. Το σχέδιο ξεπερνά τον πολιτισμό και την εποχή, κερδίζοντας την κατάταξη Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO (1983) και την αναγνώριση ως ένα από τα New7Wonders του Κόσμου (2007).