Όχι. Το Σονέτο 18 του Shakespeare (“Shall I compare thee to a summer’s day?”) δεν ισχυρίζεται ότι ο ερώμενος θα ζήσει για πάντα στη σάρκα. Αντίθετα, το ποίημα טועνεται ότι ο στίχος του χαρίζει μόνιμότητα: “So long as men can breathe or eyes can see, / So long lives this, and this gives life to thee.” Η ομορφιά του ερώμενου αθανατιζεται μέσω του ποιήματος, όχι από κάποια εγγενή αθανασία. Το σονέτο γίνεται έτσι μνημείο που ξεπερνά τη βραχύτητα του καλοκαιριού και τη σκιά του θανάτου, διατηρώντας τον ερώμενο σε “eternal lines to time.”