Η πολυτονικότητα (συγχρονική χρήση δύο ή περισσότερων τόνοι) δεν είναι χαρακτηριστικό της Baroque.
Η Baroque μουσική (c. 1600–1750) είναι σίγουρα τοναλική, χτισμένη στην λειτουργική αρμονία: majeure/μινωρ τόνοι, κύκλος πέντε, σαφείς σχέσεις τονική-δομινάντα. Bach, Handel, Vivaldi – η μουσική τους λειτουργεί μέσα σε έναν κεντρικό τόνο κάθε στιγμή (μεταβολές à part).
Η πολυτονικότητα εμφανίστηκε στις αρχές 20ού αιώνα ως μοντερνιστική τεχνική:
Baroque = τοναλική ενότητα. Πολυτονικότητα = εσκεμμένη τοναλική σύγκρουση. Διαφορετικοί αιώνας, διαφορετικοί κόσμοι.