Στο Το Λευκό Άλογο (αποδίδεται στην Aliz Álvarez Enríquez, μερικές φορές στον Miguel Álvarez Enríquez), μια ιθαγενής κοινότητα στη σύγχρονη περιοχή Τσιάπας ανακαλύπτει ένα κρυφό σπηλιά που περιέχει το λεgendαρικό λευκό άλογο του Hernán Cortés, διατηρημένο από την Κατακτήση.
Το άλογο — φυσικό αντικείμενο της ισπανικής άφιξης — γίνεται άμεσος πυρκαγιά. Δύο φракcióν σχηματίζονται:
Η συζήτηση εκθέτει ρήξεις πάνω σε:
Το άλογο γίνεται καθρέφτης: κάθε φракcióν βλέπει τη δική της αφήγηση αντανακλαμένη στο σπόρο. Η ιστορία τελειώνει όχι με λύση, αλλά με την κοινότητα να αναγκάζεται να επιλέξει — ξέροντας ότι οποιαδήποτε επιλογή ξαναγράφει την ιστορία τους.
Οι λεπτομέρειες έκδοσης για αυτόν τον συγκεκριμένο τίτλο/συγγραφέα είναι σπάνιες· μπορεί να handelt sich um ένα λιγότερο γνωστό, τοπικό ή ακαδημαϊκό έργο. Η περίληψη αντικατοπτρίζει την κεντρική αφήγηση όπως παρέχεται.