Η Clara Schumann (γεννημένη Josephine Wieck; 13 Σεπτεμβρίου 1819 – 20 Μαΐου 1896) ήταν γερμανή πιανίστρια, συνθέτρια, και παιδαγωγός – μια από τις πιο διακεκριμένες μουσίκους του 19ου αιώνα.
Γεννημένη στο Λειψία από τον Friedrich Wieck (διακεκριμένος δάσκαλος πιάνου/εκδότης) και τη Mariane Tromlitz (σوپράνο). Ξεκίνησε πιάνο στα πέντε υπό την αυστηρή, μεθοδική καθοδήγηση του πατέρα της.
Δημόσια première στα εννέα· ευρωπαϊκές tourneές ως παιδικό θαῦμα. Στα 11, εμφάνισε για τον Franz Schubert, που την επαινεσε για το ταλέντο της. Γνώρισε για διανοητικό βάθος, τοναλική ομορφιά, και πίστη στο score – επαναφυγόντας το πιάνο recital programming.
Παντρεύτηκε τον συνθέτη Robert Schumann το 1840, νικώντας την άγρια αντίθεση του πατέρα της. Η συνεργασία τους ήταν βαθιά συνεργατική: έκτισε πολλά από τα έργα του, διαχειρίστηκε την καριέρα του, και μετά τον θάνατό του το 1856, υπέρμαχε την κληρονομιά του μέσω εκδόσεων και εμφανίσεων.
Ανατεθή ηγουμένη καθηγήτρια στο Hoch Conservatory (Φρανκφούρτη) και αργότερα στο Λειψία Conservatory. Συνέβαλε να tourneάρει σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ μέχρι τα 70 της, αναγνωρισμένη για τις ερμηνείες της Beethoven, Brahms, Chopin, και της μουσικής του Robert.
Σύνθεσε 40+ έργα: solo πιάνο (Romances, Scherzos), chamber (Piano Trio Op. 17), και lieder. Η μουσική της συνδυάζει Romantic λυρισμό με δομική αυστηρότητα. Πιόνιερ για γυναίκες στη μουσική, θυμάται για καλλιτεχνική διακρίση, ανθεκτικότητα, και διαρκή επιρροή στο πιανοπαιχνίδι και τη παιδαγωγία.