Ο Φραντς Γιόζεφ Χάινντ (1732–1809) πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του σε τρεις γεωγραφικά σημεία αναφοράς — καθένας από τα οποία σχήμασε διαφορετικά το έργο του.
Καπελλμαϊστέρ για τους Πρίγκιπες Πάουλ Αντών και Νικόλαος Α΄ «ο Μεγαλειώδης». Συνθέτει, προπονεί, διευθύνει και εκτελεί για ένα περιορισμένο αριστοκρατικό κοινό στο παλάτι των Εστερχάζυ. Έξοδος: ~80 συμφωνίες, δεκάδες κορδαλλή cuartetos, όπερες (Lo speziale, L'infedeltà fedele), τριάδες μπαρύτονον (για το αγαπημένο όργανο του Πρίγκιπα). Το «εργαστήριο» όπου ορίστηκε η συμφωνία και το cuarteto.
Μετά τον θάνατο του Νικόλαου, ο Χάινντ φεύγει από την υπηρεσία στην αυλή. Δημοσιογραφικά κονσέρτα στο:
Πρεμιέρας των ορατορίων Η Δημιουργία (1798) και Οι Εποχές (1801) σε μεγάλα μέρη με τεράστια επιτυχία. Δίδαξε τον Μπετόβεν (βραχύχρονα, ταραχώδως). Συνθέτει τις «Λονδίνες» συμφωνίες (93–104) για τα κονσέρτα του Σαλόμων — αλλά πρεμιέρας πολλές στη Βιέννη πρώτα.
Δυο εκτεταμένες επισκέψεις οργανωμένες από τον ιμπρεσαρίο Γιόχαν Πίτερ Σαλόμων. Διέπεσε τις συμφωνίες του στο Hanover Square Rooms (αίθουσα 500 θέσεων). Λάβει τιμορητική διδακτορική από το Οξφόρδη. Γνώρισε την الملكي οικογένεια. Κέρδισε ~24.000 γκουλντεν (ετήσια μισθολογία αύλης: ~2.000/χρόνο). Οι «Λονδίνες Συμφωνίες» (93–104) είναι η ορχηστρική κορυφή του — γραμμένες για το Λονδίνο, πρεμιέρας εκεί.
Η γεωγραφία του Χάινντ = ο τόξος της καριέρας του: υπηρέτης αύλης → διεθνής αστέρας → βιεννέζος πατριάρχης.