Pole dancing είναι τέχνη επίδοσης και αθλητική πειθαρχία που συνδυάζει αクロβατικές, δύναμη, ευελιξία, και χορό γύρω από έναν κατακόρυφο μέταλλο ή ξύλο πάγο. Η ηθική του αξιολόγηση—«καλό» ή «κακό»—εξαρτάται αποκλειστικά από πλαίσιο, πρόθεση, και προκαταλήψεις του παρατηρητή.
Στη δυτική κουλτούρα, το pole dancing έγινε συνώνυμο με strip clubs και ενηλικιωμένη διασκέδαση από τη μέση του 20ου αιώνα και μετά. Αυτή η σύνδεση το σήμανε ως σεξουαλικά διεγερτικό ή εγγενώς συνδεδεμένο με εργασία σεξ—ένα στίγμα που επιμένει σε κάποιους κύκλους παρά την εξέλιξη της πρακτικής.
Από τις αρχές του 2000, παγκόσμιο κίνημα έχει ανακτήσει το pole dancing ως νόμιμο άθλημα και καλλιτεχνικό μέσο.
Μια μορφή χορού δεν φέρει εγγενή ηθική. Το pole dancing μπορεί να είναι αθλητικό, θεραπευτικό, καλλιτεχνικό, ή ερωτικό—ανάλογα με την πρόθεση του πρακτικού και το πλαίσιο. Το να το κρίνεις ως «καλό» ή «κακό» αποκαλύπτει περισσότερο για πολιτισμικά προκαταλήψεις παρά για την πρακτική ίδια. Ο πάγος είναι απλώς όργανο· τι κάνεις με αυτόν είναι δικό σου.