Οριζόντια του Swing Music: Δεν Υπάρχει Ένας Εφευρέτης—Συλλογική Εξέλιξη (Henderson, Ellington, Goodman, Basie, KC Scene)
Το swing music δεν είχε έναν εφευρέτη. Εμφάνισε στα τέλη 1920s/αρχές 1930s από νωρίτερο jazz (ragtime, Dixieland, New Orleans) μέσω σύγκλισης αρραγγιστών, σολίστ, ηγετών orchestra, και χορευτών.
Κύριοι Αρχitektones
- Fletcher Henderson – "Πατέρας του Swing." Τα arrangements του (call-and-response, σφιχτά ensembles) με Louis Armstrong και Coleman Hawkins δημιούργησαν το πρότυπο.
- Duke Ellington – Συνθέτης/ηγέτης orchestra/πιανίστας. Sofistikated γραφή που αναδεικνύει ατομικές φωνές μέσα σε συλλογική συνοχή.
- Benny Goodman – "Βασιλιάς του Swing." Το έφερε mainstream μέσω ραδιοφώνου, εγγραφών, ταινίας. Integrated band (Teddy Wilson, Lionel Hampton, Gene Krupa).
- Kansas City Scene – Bennie Moten, Count Basie: riff-based, blues-rooted, head arrangements (αποστηριγμένα στη μνήμη, όχι γραφτά), propulsive rhythm sections.
- Louis Armstrong – Παρότι pre-swing, η ρυθμική καινοτομία και η φωνητική χάρισμα του μόλυνε κάθε swing μουσικό.
- Count Basie – Μινιμαλιστικό πιάνο, μεγαλειώδες groove. "One more time" = ένα chorus καθαρού swing ακόμα.
Συλλογική Εξέλιξη
Το swing προödευσε στην αλληλεπίδραση: αρραγγιστές γράφοντας για σολίστ, σολίστ εμπνέοντας αρραγγιστές, χορευταί ζητώντας groove, bands ανταγωνιζόμενοι στο Savoy. Καμία ενιαία γένιαση—συλλογική γένιαση.
Κληρονομιά
Το swing έγινε η δημοφιλής μουσική της Αμερικής (1935–1946), ξεχωρίστησε τη big band βιομηχανία, και σπόρτευσε bebop, R&B, και rock 'n' roll. Ο ρυθμός άλλαξε τον κόσμο.