Το 1912, ο γερμανός μετεωρολόγος και γεωφυσικός Alfred Wegener (όχι "Bruno") πρότεινε την επαναστατική θεωρία της ηπειρωτικής διάτμησης.
Ο Wegener υποστήριξε ότι όλες οι ήπειροι ήταν κάποτε ενώμενες σε μία μεγάλη ηπειρωτική μάζα την οποία ονόμασε Pangaea (Ελληνικά για "όλη η Γη"). Με τη ροή εκατομμυρίων ετών, η Pangaea σπάστηκε και οι ήπειροι "διάτμησαν" στις τρέχουσες θέσεις τους.
Αρχικά απορρίφθηκε λόγω έλλειψης μεθοδικού μηχανισμού, οι ιδέες του Wegener έθεσαν τα θεμέλια για τη σύγχρονη θεωρία της τεκτονικής πλάκασ, αναπτυγμένη τη δεκαετία του 1960 με την ανακάλυψη της διάχυσης ωκεανικής πάγου.