Η Ισπανική Αρμάδα του 1588 — η τεράστια ναυτική εκστρατεία του βασιλιά Φιλίππου Β' για να εισβάλει στην Αγγλία και να ανατρέψει την βασίλισσα Ελισάβετ Α' — είχε πολλαπλές αιτίες:
Ο Φίλιππος Β' (θεοσεβής Καθολικός) θύμωνε με την αποχώρηση της Αγγλίας από την Καθολική Εκκλησία και τη διωγμό των Καθολικών. Η Ελισάβετ Α' (Προτεστάντρια) θεωρούταν ετερodoxος.
Οι αγγλικοί «κύνες της θάλασσας» εκτελούσαν рейδες στα ισπανικά πλοία και τις ισπανικές αποικίες στην Αμερική — η Ισπανία το έβλεπε ως επίθεση που απειλούσε το εμπόριο και την ισχύ της.
Η αυξανόμενη ναυτική δύναμη της Αγγλίας παρεμπόδιζε την ισπανική θαλάσσια κυριαρχία και απειλούσε την ισπανική αμερικανική αυτοκρατορία.
Ο Φίλιππος υποστήριζε τους Ιρλανδούς Καθολικούς εναντίον της αγγλικής κυριαρχίας; ελπίζανε ότι μια εισβολή στην Αγγλία θα ενervouse την Ελισάβετ και θα βοηθήσει τους επαναστατούντες.
Πιστεύονταν ότι η νίκη στην Αγγλία θα μπορούσε να επαναφέρει τον Καθολικισμό και να επαναaffirm την ισπανική κυριαρχία στην Ευρώπη.
Η εκτέλεση της Καθολικής đαμαρίνας από την Ελισάβετ (1587) εξέκαυσε περαιτέρω τον Φίλιππο, στερεοποιώντας την απόφασή του για εισβολή.
Μια κατευχαριστική στιγμή που επηρέασε τις ευρωπαϊκές θρησκευτικές και πολιτικές τάσεις.