Η ρούμπα γεννήθηκε στην Κούβα, συγκεκριμένα στις αγροτικές δυτικές επαρχίες Ματάνσας και Αβάνα, κατά τα τέλη του 19ου αιώνα μεταξύ αфροκουβανικών κοινοτήτων. Είναι ένας ζωντανός σύνδεσμος αφρικανικών παραδόσεων ντιμπ (Μπαντού, Γιόρουμπα) και ισπανικών επιρροών φλαμένκο, ριζωμένος σε εργατικά τραγούδια, θρησκευτικά τελετουργικά όπως η Σαντερία και συγκεντρώσεις λιμενεργατών.
Την δεκαετία του 1930, εμφανίστηκε η ρούμπα σαλώνι—αργυλημένη και συνταγματοποιημένη για διεθνείς διαγωνισμούς λατινικού χορού. Διαφέρει από το ισπανικό μπολέρο και το κουβανικό σον (πρόγονος της σάλσα). Η ρούμπα παραμένει κωδικοποιημένη έκφραση αφροκουβανικής αντίστασης, σεξουαλικότητας και πνευματικότητας, όπου κάθε ρυθμός φέρει ιστορία.