Ο Charlie Parker δεν «έλεξε τον τζαζ ως επάγγελμα» με υπολογιστικό τρόπο. Ηbahn του αντανακλά θαυμαστό ταλέντο που συναντά ιστορική ευκαιρία.
Ο Parker συν-δημιούργησε το bebop στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1940 μαζί με τον Dizzy Gillespie, τον Thelonious Monk και άλλους. Οι καινοτομίες του—αρμονική εξελιγμένη, ρυθμική μετατόπιση, μελοδική εφεύρεση—μεταμόρφωσαν τον τζαζ από μουσική χορού σε τέχνη.
Οι μαρτυρίες υποδεικνύουν ότι ο Parker έπαιζε από αναγκαστική ανάγκη, όχι επαγγελματική επιλογή. Το διάσημο πρόγραμμα μελέτης (11-15 ώρες καθημερινά ως έφηβος) και η απεριόριστη μουσική εξερεύνηση δείχνουν έναν καλλιτέχνη που οδηγείται από εσωτερικό импераτίβο και όχι από υπολογισμό καριέρας.