Η περιοχή Cordillera του βόρειου Φιλιππίνων διαθέτει πλούσια φωνητική παράδοση σχήματι από τις ανδρείς κοινότητες (Igorot, Ifugao, Kalinga, Bontoc, κ.λπ.). Η φωνητική μουσική λειτουργεί σε τελετουργίες, γιορτές, εραστικές διαδικασίες και καθημερινή ζωή. Οι πρωταρχικοί τύποι ensembles ορίζονται από τον αριθμό των τραγουδιστών:
Ένας τραγουδιστής, συχνά αλληλούμενος από γιτάρα ή ανδρείο όργανο (π.χ. kudyapi boat lute). Χρησιμοποιεί εκφραστικές τεχνικές όπως melisma, glissando, και dynamic shading. Συχνό στην επική ψαλμωδία (hudhud, alim) και προσωπικά θρήνα.
Δύο τραγουδιστές, συχνά σε call-and-response ή στενή αρμονία. Βρίσκονται σε εραστικές τραγούδια (salidummay παραλλαγές) και διαλογικά ψαλμώδη.
Τρεις φωνές προσθέτοντας μια μεσαία αρμονική στρώση. Χρησιμοποιούνται για πιο σύνθετες λαϊκές διακοσμήσεις και μερικά τελετουργικά ψαλμώδη.
Τέσσερις τραγουδιστές, τυπικά SATB (σופרανο, άλτο, τενόρο, бас) ή ισοφωνίες. Εκτελούν λαϊκά ύμνους, κοινοτικά τραγούδια και διακοσμημένες παραδοσιακές μελωδίες.
Μεγάλη ομάδα τραγουδώντας σε υφεσία ή αρμονία. Κεντρική στις θρησκευτικές τελετουργίες, κοινοτικές συγκεντρώσεις και πολιτιστικές γιορτές. Μπορεί να είναι a cappella ή αλληλουμένη από ensembles gong (gangsa), μπαμπούνα όργανα, ή γιτάρα.
Αυτές οι μορφές δεν είναι απλώς διαμορφώσεις εκτέλεσης· αντικατοπτρίζουν κοινωνικές δομές—solo για προσωπική έκφραση, duet/trio για οικεία ανταλλαγή, choir για κοινοτική ταυτότητα. Πολλά τραγούδια χρησιμοποιούν πεντατονικές ή εξατονικές κλίμακες και ελεύθερους, ομιλιακοί ρυθμούς.
Προσπάθειες διατήρησης περιλαμβάνουν σχολικά προγράμματα, vitrines φεστιβάλ και πεδινές ηχογραφήσεις από εθνομουσικολόγους.