Η Απόκριση του Coryphaeus στην Απογοήτευση στην Ελληνική Τραγωδία
Στην ελληνική τραγωδία (π.χ. Οιδίπους Τύραννος, Αντιγόνη, Μήδεια), ο Coryphaeus (Χοραγός) μεσολαβεί μεταξύ χαρακτήρων και κοινού. Πέντε απαντήσεις στην απογοήτευση:
- Σκέψη & παρηγοριά. Τα χορικά ωδή καθολικοποιούν τον πόνο: «Πολλὰ τὰ δεινὰ, κοὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον» (Αντιγόνη).
- Ερώτηση & διέγερση. «Γιατί ο θυμός; Τίς θεὸς σε κινεῖ;» — αναγκάζει στην αυτοέκθεση.
- Προοπτική. Μυθικά παραλλήλια (Νιόβη, Τάνταλος) δείχνουν την απογοήτευση ως ανθρώπινο μοτίβο, όχι μοναδική καταστροφή.
- Προειδοποίηση & προσοχή. «Μη ξεπεράσεις» — ελέγχει την ύβρι, την ορμητική βία.
- Κοινωνική παρουσία. «Είμαστε μαζί σου» — η πόλις μαρτυρεί, μοιράζεται το βάρος, επιβεβαιώνει τη συνέχεια.
Ο Coryphaeus δεν λύνει την απογοήτευση αλλά την πλαισιώνει: την κάνει εκφραστή, οριακή, κοινωνική. Το κοινό συμμετέχει σε αυτό το πλαισίωμα—κάθαρση ως συλλογική μαρτυρία.