Οι θηβαίοι πρεσβύτεροι (Χορός) παρεμβαίνουν σε δύο κρίσιμες στιγμές:
Ο Χορός ποτέ δεν διατάζει ρητά — τους λείπει η εξουσία. Συμβουλεύουν, προειδοποιούν και αντανακλούν τη δημόσια γνώμη. Η μετάβαση τους από το «υπακούετε στον βασιλιά» (πρώτες ωδές) στο «υποταγείτε στους θεούς» (τελευταίες ωδές) καθρέφτει την αλλαγή συνείδησης της πόλης. Η απόρριψη του Κρέοντα σφραγίζει την καταστροφή του.
Δραματικά, ο Χορός εσωματώνει την πόλη — τον φόβο της, την ευσέβειά της και την υστερική της τόλμη.