Αυτές οι φράσεις καταγράφουν το λεξιλόγιο της αντικουλτούρας του 1969 —αντιπολεμική αγωνιστική, ψυχεδελικός οπτιμισμός, κοινωνικός ιδεαλισμός και η γενεαλογική πεποίθηση ότι η παλιά τάξη σβήνεται. Ηχούσαν στο Γουڈστок, στο Χέιτ-Ασχμπερι, στις πινακίδες διαμαρτυρίας και στις συζητήσεις στα κρεβάτια των φοιτητών. Μισό αιώνα αργότερα, παραμένουν συντομογραφία για ένα χρόνο που ο πολιτιστικός εδάφος μετακινήθηκε.