Η γιορτή σοδευτών του 1621 στη Πλύμους — που αργότερα μιθοποιήθηκε ως "Πρώτη Γιορτή Ευχαριστίας" — δεν περιείχε μουσική. Οχι γιατί οι Πιλίгриμς δεν είχαν μουσική ικανότητα (ψάλμουν ψαλμούς καθημερινά), αλλά επειδή η θεολογία τους ταξινόμησε αυτή την ημέρα ως θρησκευτική παρατήρηση, όχι ψυχαγωγία.
Αποχωρισταί (όχι Πυριτάνοι — είχαν αποχωρίσει εντελώς από την Εκκλησία της Αγγλίας). Κατηγορίες μουσικής:
Τρία ημέρες. ~50 Πιλίгриμς, ~90 Γουαμπανόακ. Δραστηριότητες: γεύμα (ελάφια, πουλερικά, καλαμπόκι), στρατιωτικές ασκήσεις, διπλωματική ανταλλαγή. Ο Γουίλιαμ Μπράντοφ (Of Plymouth Plantation) και ο Έντουαρντ Γουίνσλοου (Mourt's Relation) — οι μόνον πρωτογενείς πηγές — δεν αναφέρουν καμία μουσική. Ούτε ψαλμούς. Το γεγονός ήταν αστικό φεστιβάλ σοδευτών με διπλωματικό σκοπό, όχι Σάββατο.
Μέχρι τη δεκαετία του 1670, οι διακηρύξεις Ευχαριστίας στη Νέα Αγγλία περιείχαν "ψαλμωδία ψαλμών". Η γιορτή κοσμικοποιήθηκε σταδιακά. Η εικόνα "Πιλίгриμς που ψάλλουν στην Ευχαριστία" είναι viktorιανή εφεύρεση του 19ου αιώνα (Σάρα Χοζέφα Χέιλ, Κέρρι & Άιβς).
Η σιωπή του 1621 φωνάζει πιο δυνατά: ένα λαό τόσο συγκεντρωμένο στην επιβίωση που ακόμα η ιερά τους μουσική περίμενε το Σάββατο.