Στη μουσική, το fp σημαίνει forte piano (ιταλικά για "δυνατό μετά μαλακό"). Οδηγεί τον εκτελεστή να παίξει μια νότα ή χορδή δυνατά (forte) και αμέσως να πέσει σε μαλακή δυναμική (piano). Αυτό δημιουργεί ένα εύτονο άκcento ακολουθούμενο από γρήγορο decay.
Εμφανίζεται σε έργα του Beethoven, Mozart, Chopin, και σε jazz/σύγχρονες партиτούρες. Επιπλέον, το "fp" μπορεί να είναι συντομογραφία fingerpicking, μια τεχνική κιθάρας χρησιμοποιώντας δάκτυλα αντί για πλεκτρο.