Κύριο εργαλείο για συνθέτες ηλεκτρονικής μουσικής στα 1950s: Ο μαγνητόφωνος
Το πρωταρχικό εργαλείο για τους συνθέτες ηλεκτρονικής μουσικής στη δεκαετία του 1950 ήταν ο μαγνητόφωνος (ριλό-ρίλο).
Γιατί Ήταν Σημαντικό
- Καταγραφή ήχου: Ηχογράφησε οποιαδήποτε πηγή — οσιλλατόρες, konkreτοί ήχοι, φωνή
- Μετασχηματισμός: Κοπή/ένδεση (επεξεργασία), αλλαγή ταχύτητας (ύψος/χρόνος), ανάποδα αναπαραγωγή, loops
- Στρώσεις: Πολλαπλές στρώσεις με μεταπήδηση μεταξύ μηχανών (πρόδρομος multitrack)
- Χωρικά χαρακτηριστικά: Panning μέσω πολλαπλών ηχείων (πρώιμη διάχυση)
Κλειδιά Studios & Φιγούρες
- Groupe de Recherches Musicales (GRM), Παρίσι — Pierre Schaeffer, Pierre Henry (musique concrète)
- WDR Studio, Κολωνία — Karlheinz Stockhausen (elektronische Musik)
- Columbia-Princeton, Νέα Υόρκη — Vladimir Ussachevsky, Otto Luening
Κληρονομιά
Οι τεχνικές μαγνητόφωνου γεννούσαν το sampling, looping, turntablism και DAW editing. Ο μαγνητόφωνος ήταν το όργανο — όχι απλώς καταγραφέας.