Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Μουσική >> Ψηφιακή μουσική

Οι ρίζες της ηλεκτρονικής μουσικής: Από τον Telharmonium του 1870 στη σύγχρονη σύνθεση

Οι ρίζες της ηλεκτρονικής μουσικής ημιτελούν πολύ πιο πίσω από ό,τι οι περισσότεροι φαντάζονται — στην δεκαετία του 1870 και την εφεύρεση του Telharmonium (γνωστού και ως Dynamophone) από τον Thaddeus Cahill.

Το Telharmonium: Το πρώτο ηλεκτρονικό όργανο

Το τεράστιο απόobrδισμα του Cahill (η πρώτη έκδοση ζύγιζε 7 τόνους· μεταγενέστερες φτάνανε τους 200 τόνους) παρήγαγε ήχο μέσω στροβιλούμενων μεταλλικών τροχών τόνο συνδεδεμένων με ηλεκτρικούς γεννήτορες και ενισχυτές. Χρησιμοποίησε additive synthesis — συνδυάζοντας ημιτονοειδείς κύματα διαφορετικών συχνοτήτων — για να δημιουργήσει timbres, μια αρχή που παραμένει θεμελιώδης στη σύνθεση και σήμερα.

Το Telharmonium σχεδιάζόταν να μεταδίδει μουσική μέσω τηλεφωνικών γραμμών σε συνδρομητές σε ξενοδοχεία, εστιατόρια και σπίτια — ένα visionary concept που πρόβλεπε το streaming ένα αιώνα νωρίτερα. Ωστόσο, το τεράστιο μέγεθος, οι απαιτήσεις σε ενέργεια και οι παρεμβολές στην τηλεφωνική υπηρεσία το καταδίκησαν εμπορικά. Κατασκευάστηκαν μόνο τρία.

Αναπτυξιακά βήματα στην αρχή του 20ου αιώνα

Η ηλεκτρονική μουσική πλάστηκε πραγματικά στα πρώτα χρόνια του 1900 με όργανα όπως το Theremin (1920), τα Ondes Martenot (1928) και το Hammond Organ (1935). Αυτά εισήγαγαν νέα τεχνικές εκτέλεσης και timbres αδύνατα με ακουστικά όργανα.

Μεταπολεμική έκρηξη

Η δεκαετία του 1940-50 έβλεπε τη musique concrète (χειραγώγηση ταινίας) στο Παρισι και την elektronische Musik (σύνθεση) στην Κόλωνία. Η δεκαετία του 1960 φέρνει τον Moog synthesizer, καθιστώντας τον ηλεκτρονικό ήχο προσβάσιμο στο rock και το pop. Απο εκεί: krautrock, disco, hip-hop production, house, techno, και το σημερινό άπειρο ψηφιακό τοπίο.

Κάθε ηλεκτρονικό track σήμερα ταξιδεύει τη genealogical του γραμμή στους στροβιλούμενους τροχούς τόνο του Cahill.

Ψηφιακή μουσική

Related Categories