Όχι. Στη ρητορική, η αποστροφή (να μην συγχέεται με το σημάδι στίξης) είναι形象 ομιλίας όπου ο ομιλητής απευθύνεται απευθείας σε απουσιάζον πρόσωπο, αφηρημένη έννοια ή προσωποποιημένο αντικείμενο—τι που δεν μπορεί να απαντήσει κυριολεκτικά. Κλασικά παραδείγματα: "Ω Θάνατε, που είναι το κέντρό σου;" ή "Ρωμέο, Ρωμέο, γιατί είσαι Ρωμέο;".
"Memory", που τραγουδά η Γκριζαμπέλα στην Cats του Andrew Lloyd Webber, είναι πρώτη-πρόσωπη ανασκόπηση. Τραγουδάει για την παλιά της δόξα και την παρόντα μαράζια στο κοινό (ή στον εαυτό της), όχι προς μια απουσιάζουσα οντότητα. Οι στίχοι—"Memory, all alone in the moonlight..."—αποδίδουν τη εμπειρία της μνήμης. Δεν απευθύνεται στην "Memory" ως προσωποποιημένη παρουσία· την περιγράφει.
Επομένως, παρόλο που το τραγούδι είναι βαθύτατα συνθηλιακό και εξετάζει θέματα χρόνου και απώλειας, δεν χρησιμοποιεί το ρητορικό μέσο της αποστροφής.