Ναι. Στο Julius Caesar του Shakespeare, οι πολίτες (plebeians) μιλούν σε πεζή, ενώ οι ευγενείς χαρακτήρες (συνήγοροι, στρατηγοί) μιλούν συνήθως σε blank verse (α Rihμed iambic pentameter). Αυτή η γλωσσική διάκριση ενισχύει την κοινωνική ιεραρχία:
Η αρχική σκηνή (Πράξη 1, Σκηνή 1) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα: ο τσακμάκης και ο ξυλουργός κουβεντιάζουν σε πεζή, ενώ οι Flavius και Murellus, δημαρχοί του λαού, τους απευθύνονται σε στίχους. Όταν ο Brutus μιλάει στην μάζα σε πεζή (Πράξη 3, Σκηνή 2), επιλέγει συνειδητά να χαμηλώσει τον τόνο του για να συνδεθεί με αυτούς — υπολογισμένη ρητορική επιλογή. Το χάσμα πεζή/στίχοι είναι ένα από τα πιο συνεπή εργαλεία του Shakespeare για τη σηματοδότηση τάξης και ψυχολογικής κατάστασης.