Οι παραδοξακοί στίχοι στην Hamlet Πράξη 3, Τοποθεσία 4 (η σκηνή του γραμματοκιβωτίου), στίχοι 94–103 (διαφέρουν ανά έκδοση), είναι:
«Πρέπει να σκληρυνώ, μόνο για να γίνω καλός.»
«Έτσι το κακό αρχίζει, και το χειρότερο παραμένει πίσω.»
Το Διλήμμα του Hamlet: Πρέπει να αντιμετωπίσει σκληρά τη μητέρα του Γκέρτρουντ για να ξυπνήσει η συνείδησή της και να σωθεί η ψυχή της. Η σκληρότητα (λογική βία) υπηρετεί έναν καλό σκοπό (πνευματική εξαγορά).
Παραδόξο: Η καλοσύνη απαιτεί φαινόμενη σκληρότητα· η ηθική χειρουργική επέμβαση πονεί για να θεραπεύσει.
Προαγόρευση: Η δολοφονία του Πολωνίου (πρόσφατα συμβεβηκός) είναι η «κακή αρχή». Το «χειρότερο πίσω» προαγορέυει την καскаδική σειρά θανάτων: Οφέλια, Λερτής, Γκέρτρουντ, Κλαύδιος, ο ίδιος ο Χάμλετ.
Εξάπλωση: Μια βίαιη πράξη αναδεικνύει την αναπόφευκτη, διευρυμένη τραγωδία.
Αυτοί οι στίχοι κρυσταλλίζουν το τραγικό βάρος του Χάμλετ: πρέπει να κάνει λάθος για να κάνει το σωστό, και κάθε βήμα βαθύνει την καταστροφή.