Η Αντιγόνη αντηχεί μέσα από λίγους στίχους που κρυσταλλίζουν τους κεντρικούς της конфлиκτους. Παρακάτω παρουσιάζονται οι πιο αναφερόμενες παραγράφοι, οι ομιλητές τους και οι δραματικές στιγμές.
«Γεννήθηκα για να συγχωρώ, όχι για να μισώ.»
Απευθύνεται στην Ισμήνη (Πρόλογος), δηλώνοντας την αφοσίωσή της στο θείο νόμο έναντι του διατάγματος του Κρέοντα.
«Το κράτος είναι ο βασιλιάς!»
Προς τον Αίμονα (Τρίτη Έπεισο), ισοδυναμεί την προσωπική του εξουσία με την πολιτεία — η παράνοια του τυράννου.
«Η σοφία είναι το ανώτατο μέρος της ευτυχίας.»
Ωδή 4, αναφlective στο τραγικό μοτίβο: η γνώση έρχεται μέσω του πάθους.
«Ω, είναι φρικτό όταν αυτός που κρίνει κρίνει λάθος.»
Προς τον Κρέοντα (Τρίτη Έπεισο), η ικέτεια του γιου για λογική συναντάται με πατρική οργή.
Δώστε ένα συγκεκριμένο στίχο και μπορώ να εντοπίσω την ακριβή του θέση, ομιλητή και δραματική λειτουργία.