Μια διάλεκτος είναι μια ποικιλία γλώσσας διακριζόμενη από λεξιλόγιο, γραμματική, και προφορά, συνδεδεμένη με συγκεκριμένη ομάδα. Κύριοι τύποι:
Γεωγραφικά οριοθετημένες: Νότια Αμερικάνικα Αγγλικά, Σκαउस (Λίβερπουλ), Βαυαρικά Γερμανικά, Καντονέζικα (συχνά καλούμενα διάλεκτος κινεζικών). Οι isogloss χάρτες χαρτογραφούν σύνορα.
Συσχετίζονται με τάξη, εκπαίδευση, επάγγελμα: Εργατική vs ανώτερη τάξη Βρετανικά Αγγλικά; Αφροαμερικανικά Βερνακούλαρ Αγγλικά (AAVE) — αν και επίσης εθνολέκτο; Λεγαλεζ, Ιατρικά ζάργον (επαγγελματικά σοσιολέκτες).
Συνδεδεμένες με εθνικές/πολιτισμικές ομάδες: Τσικάνο Αγγλικά, Εβραϊκά Αγγλικά, Καζούν Αγγλικά, Ινδικά ποικιλίες. Συχνά επικαλύπτονται με τοπικές/κοινωνικές.
Το μοναδικό μοτίβο ομιλίας ενός ατόμου—λεξιλογικές ιδιαιτερότητες, συντακτικές συνήθειες, προφορικές τικ. Όλοι έχουμε ένα.
Πρότυπη διάλεκτος είναι η θεσμοποιημένη ποικιλία (εκπαίδευση, MΕΕ, κυβέρνηση). Οι υπόλοιπες είναι «μη-πρότυπες»—όχι γλωσσικά ανωτέρας, απλώς κοινωνικά σημειωμένες.
Διακύμανση κατά πλαίσιο (επίσημη/μη-επίσημη, προφορική/γραφόμενη, νομική/ιατρική). Ο ίδιος ομιλητής αλλάζει καταχωρήσεις.
Οι διάλεκτοι δεν είναι «σπασμένη γλώσσα»—είναι κανονίζομενα συστήματα που αντανακλούν την ανθρώπινη ποικιλία.