Το πρωτεύον δραματικό αποτέλεσμα της εχθρᾶς Montague-Capulet στο Romeo and Juliet είναι η σκόρπια και η τάση.
Η έχθρα είναι το θεμέλιο του έργου. Δημιουργεί ατμόσφαιρα συνεχούς κινδύνου: μια τυχαία συνάντηση μπορεί να γίνει καβγάς· ένας μυστικός γάμος είναι θανάσιμη παράβαση· μια χαμένη επιστολή γίνεται θάνατος. Το κοινό δεν ξέρει ποια πλευρά θα χτυπήσει την επόμενη, ποια θα είναι τα συνέπειες, ή αν οι εραστές θα επιβιώσουν την επόμενη σκηνή.
Αυτή η αβεβαιότητα—αυτή η προσμονή στο ακροβάτι του μαχαιριού—είναι η μηχανή της τραγωδίας. Χωρίς την έχθρα, δεν υπάρχει εμπόδιο, δεν υπάρχει μυστικότητα, δεν υπάρχει παρεξήγηση, δεν υπάρχει έργο. Η έχθρα κάνει κάθε στιγμή γονίμη με δέος.