Η μετάφραση του Ρόμπερτ Φέιγλς καταγράφει τις σεισμικές μεταβολές στην ψυχή του Οιδίποδα καθώς η αλήθεια στέκεται μπροστά. Τέσσερις αποσπάσματα καλύπτουν την καμπύλη από την υπερηφανή βεβαιότητα στηνפנפνυμένη αυτογνωσία.
Στίχος 921: «Δεόμαι σου, πες μου, σε έναν άγνοιο άνθρωπο, να μάθω· τώρα γαρ ειμί όμοιος τινί που πέφτει επί πέτραν.»
Ο τύραννος γίνεται λιτανευτής· η βεβαιότητα ραγίζει.Στίχος 923: «Ω Οιδίπους ο διάσημος, ο φθόνος του κόσμου για την τύχη, η fama του έφτασε την ανώτατη κορυφή!»
Πικρή ιρωνεία· ονομάζει τον ίδιο του την κορυφή λίγες στιγμές πριν την πτώση.Στίχος 931: «Ήμουν δούλος αυτού του ανθρώπου, αγορασμένος με χρήμα.»
Ο βασιλιάς ανακαλύπτει ότι η προέλευσή του είναι εμπορία, όχι μοίρα.Στίχοι 946–947: «Να σκεφτείς το μαντέυμα που δόθηκε πάλαι στη Πυθώ, πώς έλεγε ότι ήμουν καταδικασμένος να μιγώ με τη μητέρα μου και να σκοτώσω τον πατέρα μου!»
Η προφητεία εκφράζεται φωνητά – η στιγμή που η γνώση γίνεται ανεκτή πραγματικότητα.
Αυτοί οι στίχοι είναι οι ρήξεις της τραγωδίας. Κάθε φωνή κινεί τον Οιδίπουνα βήμα πιο κοντά στην αλήθεια που ζήτησε και την πτώση που έφυγε.