Ναι, οι πράξεις του Πατέρα Λορέντζου σε αυτή τη σκηνή ευθυγραμμίζονται με τη δηλωμένη του φιλοσοφία — αν και με έναν καθοριστικό, συμπαθητικό εξαίρεση.
Δηλώνει πίστη στη μετριότητα και προειδοποιεί ότι τα ακραία είναι επικίνδυνα. Συμφωνικά με αυτό, αρχικά προσπαθεί να αποτρέψει τον Ρωμαίο και την Ιουλίεττα από το γάμο, επισημαίνοντας ότι τέτοια βιασύνη είναι πολύ ακραία και ότι πρέπει να περιμένουν μέχρι να γίνουν μεγαλύτεροι και ωριμότεροι.
Ωστόσο, όταν οι εραστές επιμένουν, ο Πατέρας Λορέντζους συμφωνεί να τους βοηθήσει. Αυτό αποκαλύπτει βαθύτερη συνέπεια: η φιλοσοφία του εξυπηρετεί τη συμπάθεια. Είναι διατεθειμένος να κάμψει τις δικές του αρχές για να υποστηρίξει τους ανθρώπους που νοιάζεται, ρισκάροντας τη φήμη του για να διευκολύνει την ευτυχία τους.
Οι πράξεις του αποδεικνύουν ότι δεν είναι σκληρά δογματικός αλλά ένας συμπαθητικός, κατανόητος χαρακτήρας που προτεραιάζει την ανθρώπινη σύνδεση από την αφηρημένη αρχή.