* Η ειρωνεία: Ο Βίκτορ Φρανκενστάιν, οδηγούμενος από τη φιλοδοξία και τη δίψα για γνώση, δημιουργεί ένα ον που πιστεύει ότι θα είναι ένα θαύμα της επιστήμης. Ωστόσο, το δημιούργημά του μετατρέπεται σε τέρας, οδηγημένο στη βία και την απόγνωση. Αυτό οδηγεί στον θάνατο του ίδιου του Βίκτορ, καθώς το πλάσμα που έφερε στην ύπαρξη τον καταστρέφει τελικά.
* Το βαθύτερο νόημα: Αυτή η ειρωνική ανατροπή υπογραμμίζει τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης φιλοδοξίας και τις πιθανές συνέπειες του να παίζεις τον Θεό. Ο Βίκτορ, στην αναζήτηση της γνώσης, αποτυγχάνει να λάβει υπόψη του τις ηθικές συνέπειες των πράξεών του. Το τέρας, εγκαταλελειμμένο και εξοστρακισμένο, γίνεται σύμβολο των αρνητικών επιπτώσεων της επιστημονικής ύβρεως.
Αυτό το παράδειγμα ειρωνείας είναι κρίσιμο για τα κεντρικά θέματα του μυθιστορήματος και χρησιμεύει ως μια ισχυρή προειδοποιητική ιστορία για την ευθύνη που συνεπάγεται η γνώση και η απρόβλεπτη φύση της δημιουργίας.