Η παραδοσιακή Σκοτσέζικη μπαλάντα "Lord Randall" (Child Ballad 12) αφηγείται μια ψυχράgeschichte: ένας νέος λόρδος επιστρέφει από κυνήγι, λέει στη μητέρα του ότι δηλητηρίασε από την ερωμένη του, και πεθαίνει. Αλλά το κίνητρο δεν αναφέρεται ποτέ – και αυτή η σιωπή είναι το σημείο.
Οι μπαλάντες είναι παράδοση προφορικού λόγου – απογυμνωμένες στην αφηγηματική ουσία. Το κίνητρο απαιτεί ψυχολογικό βάθος· οι μπαλάντες ασχολούνται με δράση και συνέπεια. Παραλείποντας το «γιατί», η μπαλάντα:
Οι βηματικές ερωτήσεις της μητέρας ("Τι έγινε στα αιματηρά σου σκυλιά;" "Φουσκώθηκαν και πέθαναν") χτίζουν το δέος μέσω της επανάληψης, όχι της εξήγησης. Το κίνητρο δεν έχει σημασία γιατί το αποτέλεσμα είναι απόλυτο. Αυτή η οικονομία αφηγήσεων είναι το γιατί το "Lord Randall" επιβιώνει αιώνες.