Οι ελπίδες της Δεσδημώνας στο Othello Πράξη IV, Σκηνή 4
Στο Othello του Σέκσπιρ, στην Πράξη IV, Σκηνή 4 (που συχνά αριθμείται ως Σκηνή 2 ή 3 σε κάποιες εκδόσεις), η Δεσδημώνα κρατείται από τρεις ξεφουσκώνουσες ελπίδες καθώς η τραγωδία στενεύει:
- Ελπίδα στην αγάπη του Ότελο: Παρά τις κατηγορίες και την αυξανόμενη ψυχρότητά του, πιστεύει ότι ο Ότελο θα δει ψεύτικα του Ιάγο: «Ο κύριός μου δεν είναι φτιαγμένος για ψέμα».
- Ελπίδα στη δύναμη της αλήθειας: Διατηρεί την πίστη ότι η αθωότητά της θα νικήσει: «Δεν είμαι αυτό που με υποπτεύεις».
- Ελπίδα στη θείκη δικαιοσύνη: Υπονοείται στις τελικές της προσευχές για τον ουρανό να «κοιτάξει κάτω στην αθωότητά μου».
Τραγικά, όλες οι ελπίδες σβήνουν όταν ο Ότελο, κατανεμημένος από ζηλοτυπική ρίγη που αναφλέγει ο Ιάγος, την σφίγγει—δεικνύοντας πώς η αθωότητα και η εμπιστοσύνη μπορούν να προδωθούν θανάσιμα.