Η φυγή στη Βαρέν (Ιούνιος 1791) ήταν η αποτυχημένη προσπάθεια του Βασιλιά Λουί XVI να φύγει από τη Γαλλία με την οικογένειά του. Πρόκλησε κρίση στην Επανάσταση για διάφορους λόγους:
Η φυγή του βασιλιά φαινόταν ως αφήγηση και προδοσία, αμφισβητώντας το θείο δικαίωμα των βασιλέων και χαλώντας την δημόσια υποστήριξη.
Οι Γάλλοι νιώθισαν απατώμενοι· η εμπιστοσύνη μεταξύ μοναρχίας και πολιτών σπάστηκε, καθιστώντας την συμφιλίωση σχεδόν αδύνατη.
Το γεγονός τρέφει ριζοσπαστικές φракές, επιταχύνοντας την ώθηση για δημοκρατία και την ανατροπή της μοναρχίας.
Η εξαφάνιση της βασιλικής οικογένειας δημιούργησε κενό ηγεσίας, οδηγώντας σε δυνάμεις αγώνες και σύγχυση.
Η φυγή απέδειξε ότι η μοναρχία ήταν επιβάρυνση, ενισχύοντας ρητορικούς ηγέτες όπως ο Ρομπεσπιέρ και δημοφιλίζοντας ρητορικά ιδεалы.
Συνοπτικά, η φυγή στη Βαρέν κατέστρεψε την αξιοπιστία της μοναρχίας, ριζοσπαστικοποίησε την Επανάσταση, και έντασε την κίνηση προς δημοκρατία.