Στην Hamlet Πράξη 5, Σκηνή 1 (η σκηνή του νεκροταφείου), το κρανίο του Yorick εξυπηρετεί ως ο αρχέτυπος σύμβολο της κατ' εξοχήν προσοχή του Hamlet στον θάνατο και την διάλυση. Κρατώντας το κρανίο του γιοστρά, ο Hamlet διαλογίζει για την καθολικότητα της θνητότητας—πώς ο Αλέξανδρος ο Μέγας και ο Ιούλιος Καίσαρ επιστρέφουν στη σκόνη. Το κρανίο ενσαρκώνει την υπαρξιακή δειλία, την αφαίρεση της ταυτότητας και την ανεπάρκεια της κοσμικής εξουσίας. Αυτή η στιγμή κρυσταλλώνει τις κεντρικές φιλοσοφικές ανησυχίες του έργου, μετατρέποντας ένα απλό πράγμα σε βαθύ memento mori που αντανακλάται kroz αιώνες ερμηνειών.