Ο Μαξ κλαίει γιατί διώκονται από μια ομάδα μεγαλύτερων αγοριών (η παρέα του Τόνυ Ντ.). Νιώθει φόβος και ευαλωτότητα – όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και κυρίως για τον Φρικ, που είναι φυσικά μικρός και αναπηρικός. Τα δάκρυα του Μαξ αποκαλύπτουν την βαθιά του προστατευτική αγάπη και την ευθραυστότητα που αισθάνεται κάτω από την "Φρικ ο Γίγαντας" θράσος.