Στον Ιούλιο Καίσαρα (Πράξη 3, Σκηνή 2), ο Βρούτος μιλάει πρώτος, δικαιολογώντας τη δολοφονία ως άμυνα της Δημοκρατίας. Η μάζα αρχικά πείθεται, φωνάζοντας «Ζήτω ο Βρούτος!»
Τότε ο Αντώνιος μιλάει (υπό την προϋπόθεση του Βρούτου: να επαινέσει μόνο τον Καίσαρα). Εκμεταλλεύεται γυρίστικα:
Οι πλιβεΐοι στρέφονται βίαια εναντίον των συνωμότων, καίγοντάς τους τα σπίτια και αναζυγίζοντας εμφύλιο πόλεμο. Ο Βρούτος και ο Κάσιος φεύγουν, τελικά ηττημένοι στη Φίλιππους. Η ρητορική του Αντωνίου αποδεικνύεται πιο δυνατή από τη λογική του Βρούτου.