Η Ιούλια ανακαλύπτει την αποστολή του Ρωμέο στη Πράξη 3, Τοποθεσία 2—η σκηνή στο κελί του Πατέρα Λορένς (συχνά κινείται ως κήπος Καπυλέτι ή δωμάτιο Ιούλιας).
Η Τιτώ φτάνει, κατακλυσμένη, κλαίοντας «Πέθανε, πέθανε!» Η Ιούλια υποθέτει ότι ο Ρωμέος πέθανε. Η Τιτώ διευκρινίζει: «Ο Τύμπαλτ έφυγε, και ο Ρωμέος αποστάληκε» (3.2.69–70).
Το πένθος της γυρίζει αμέσως: αποστολή > θάνατος. «Ο Ρωμέος αποστάληκε—δεν υπάρχει τέλος, δεν υπάρχει όριο, μέτρο, όριο, στη νεκρότητα αυτής της λέξης.» (3.2.124–125). Θέλει να πεθάνουν και οι δύο παρά να χωριστούν.
Αυτή η σκηνή είναι το συναισθηματικό επίκεντρο του παιχνιδιού—όπου ο έρωτας αντιμετωπίζει το αναπόφευκτο.