Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Δράμα

Πέντε τρόποι που το σχέδιο του μοναχού Λόρεντς θα μπορούσε να αποτύχει (και απέτυχε)

Το σχέδιο του μοναχού Λόρεντς — η Ιουλιέτα κάνει τον νεκρή, ο Ρωμέο την ανακτά, φεύγουν μαζί — είναι μια μηχανή Rube Goldberg ελπίδων. Κάθε στοιχείο αποτελεί μοναδικό σημείο αποτυχίας. Εδώ είναι οι πέντε κρίσιμες ευαλωτότητες.

1. Το γράμμα που δεν έφτασε ποτέ

Ο κεντρικός άξονας. Ο μοναχός Ιωάννης, καραντινωμένος λόγω λοιμώδους, δεν παράδωσε ποτέ το γράμμα στον Ρωμέο στη Μαντούα. Καμία επιστολή = ο Ρωμέο πιστεύει ότι η Ιουλιέτα πέθανε. Το σχέδιο πέθανε στο ταχυδρομείο.

2. Η απρόβλεπτη χρονική διαδρομή του φίλτρου

«Δύο και σαράντα ώρες». Αλλά τα σώματα διαφέρουν. Αν η Ιουλιέτα ξυπνήσει νωρίτερα — μόνη σε ένα τάφο. Αν ξυπνήσει αργότερα — ο Ρωμέο είναι ήδη εκεί, ήδη νεκρός. Η φαρμακολογία δεν είναι προφητεία.

3. Η προχειρότητα του Ρωμέο ήταν προβλέψιμη

Ο μοναχός ξέρει τον Ρωμέο: έντονος, απροσεκτικός, αυτοκτονικός όταν εμποδίζεται («Τότε σας αμφισβητώ, άστρα!»). Στοιχηματίζοντας το σχέδιο στην λογική του Ρωμέο είναι κατηγοριальτο λάθος. Ο μοναχός υποεκτίμησε το ακριβώς χαρακτηριστικό που είχε παρατηρήσει.

4. Η βολικότητα της εχθρότητας

Η ειρήνη Καπελέτι-Μονταγιού είναι χαρτιά μ細. Ο θάνατος του Πάρις, η επιστροφή του Ρωμέο, η κλαψιάρα ενός υπηρέτη Καπελέτι — οποιαδήποτε σφύρα ξαναφωτίζει τον πόλεμο. Το σχέδιο απαιτεί κοινωνική σταθερότητα που δεν υπάρχει.

5. Ο κόσμος δεν διαβάζει σενάρια

Ασθένεια. Καιρός. Χαλασμένο τροχός. Αποτυχημένος κλείσιμος. Το σχέδιο υποθέτει ελεγχόμενο περιβάλλον. Η Βερόνα δεν είναι ελεγχόμενη.

Η μετα-αποτυχία

Κάθε ρίσκος ενισχύει τους άλλους. Το γράμμα αποτυγχάνει → ο Ρωμέο ενεργεί προχειρότερα → η χρονική ρύθμιση καταρρέει → η εχθρότητα επιδεινώνεται → μηδενικό περιθώριο σφάλματος. Το σχέδιο δεν είχε ένα ελαττωμα. Είχε συστημική κραυγαλότητα.

Ο Σέικσπιερ χτίζει την τραγωδία στην ύβρη του μοναχού: πιστεύοντας ότι μπορεί να μηχανιστεί την χάρη.

Δράμα

Related Categories