Ο Σέκσπιρ ΔΕΝ Εφευρέ το Ρомеο και Ιουλιέτα: Η Μακρά Γενεαλογία της Ιστορίας
Οι αστροπεδημμένοι εραστές ανταποκρίνονται χιλιετίες πίσω. Το γένιο του Σέκσπιρ έλαμψε στη συμπύκνωση, επέκταση χαρακτήρων και ποιητική πυκνότητα – όχι στην εφεύρεση.
- Όβιδιο, Μεταμορφώσεις (8 μ.Χ.): Πύραμος και Θίσβη – Βαβυλώνιοι εραστές, ραγάδα τοίχου, αυτοκτονία με σπαθί και πετσέτα. Άμεση πηγή για το play-within-play στο Ονείρο Καλοκαιρινής Νύχτας.
- Ξενοφών της Έφεσου, Εφεσιακά (2ος αι. μ.Χ.): Χαβροκόμης και Ανθία – χωρισμός, φαντασματικός θάνατος, ανανέωση.
- Μασούτσιο Σαλερνιτάνο, Ιλ Νοβελίνιο (1476): Μαριότο και Γκανότσα – Σίενα, μυστικός γάμος, φίλτρο, τάφος, διπλής αυτοκτονία.
- Λουίτζι ντα Πόρτο, Ιστορία νωβελλαμέντε ριτροβάτα ντι ντο νοβιλι αμαντι (1530): Ρомеο και Ιουλιέτα – Βερόνα, Μοντεκκι/Καπελλέτι, καλογερός, φίλτρο, διπλός θάνατος. Πρώτη ιταλική έκδοση με τα ονόματά μας.
- Ματτέο Μπανδέλο, Νοβέλλε (1554): Επέκταση ντα Πόρτο· πρόσθεσε Ντρέα και Μπενβόλιο.
- Άρθουρ Μπрук, The Tragical History of Romeus and Juliet (1562): 3,000 στίχοι ποίημα· πρωταρχική πηγή Σέκσπιρ.
- Γουίλιαμ Πέιντερ, Παλάτι του Πλεασιούρ (1567): Πράξη μετάφραση Μπανδέλο.
Ο Σέκσπιρ συμπίεσε εννέα μήνες σε πέντε ημέρες, εφεύρε το σπείρωμα Μερκούτσιου και την γειτνίασμένη Ντρέας, και σιδέρεψε δομική ειρωνεία που έκανε την ιστορία αθάνατη. Την έκαμε – δεν την βρήκε.