Μια μονολογία είναι ομιλία που εκτελεί ένας χαρακτήρας μόνος στην σκηνή, εκφράζοντας εσωτερικές σκέψεις και συναισθήματα απευθείας στο κοινό. Κανένας άλλος χαρακτήρας δεν την ακούει. Αποκαλύπτει κίνητρα, εσωτερικές διενέξεις ή κρίσιμες πληροφορίες για την πλοκή.
Χρησιμοποιείται από την αρχαία ελληνική θεατρική, οι μονολογίες είναι nổiμες στον Σέικσπιερ—της Αμλετός «Είναι ή δεν είναι», του Μάκμπεθ «Αύριο και αύριο», και του Ιουλίου Καίσαρα «Φίλοι, Ρωμαίοι, συμπολίτες» (αν και τεχνικά μονολογία). Παρέχουν μοναδική πρόσβαση του κοινού στην ψυχολογία του χαρακτήρα.