Συμπεριφορική Ιρωνεία στο «Ρωμέο και Ιουλίεττα»: Όταν οι Πράξεις Ανάποδα
Η συμπεριφορική ιρωνεία — όπου το αποτέλεσμα αντιφάσκει την πρόθεση — κυριαρχεί στο Ρωμέο και Ιουλίεττα. Κύρια παραδείγματα:
- Γνωριμία στο μπαλ της Καπιoulét: Ο Ρωμέο ψάχνει τη Ροζαλίνη· συναντά την Ιουλίεττα — κόρη του εχθρού. Η αγάπη ανθίζει εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει μίσος.
- Το σχέδιο του Μονάχου αποτυγχάνει: Γάμος για ένωση οικογενειών → διπλή αυτοκτονία. Το φάρμακο είναι το βόσκολο.
- Απελασία του Ρωμέο: Σκοτώνει τον Τύβαλτ για να αμυνθεί την τιμή· η εξορία τον χωρίζει από την Ιουλίεττα — η τιμή καταστρέφει την αγάπη.
- «Θάνατος» της Ιουλίεττας: Φίλτρο προσομοιώνει θάνατο για να αποφύγει γάμο· ο Ρωμέο το πιστεύει αληθινό, αυτοκτενείται. Η στρατηγική επιβίωσης της προκαλεί τον θάνατό του.
- Χρονόμετρηση στον τάφο: Ο Ρωμέο πεθαίνει στιγμές πριν ξυπνήσει η Ιουλίεττα. Λίγα λεπτά διαχωρίζουν την τραγωδία από την επαναμίλωση.
- Συγχώνευση οικογενειών μέσω της απώλειας: «Ω αδερφέ Μονταγιού, δος μου το χέρι σου» — η ειρήνη αγοράζεται με τον θάνατο των παιδιών.
Διόλου το έργο, οι πράξεις πετυχαίνουν το αντίθετο της πρόθεσής τους. Ο κόσμος (ή ο Σέικσπιρ) ορχηструεί μια άκραιτη συμμετρία.