Μη-φυσικισμός στο δράμα: Πέρα από τον Ρεαλισμό
Ο μη-φυσικισμός απορρίπτει τις συμβάσεις του ρεαλισμού υπέρ της υποκειμενικής, συμβολικής ή στυλιστικής έκφρασης—ερευνώντας το υποσυνείδητο, το άλογο και το φανταστικό μέσω:
- Στυλιστική, μη-буквальная γλώσσα
- Μη συμβατική σκηνικά και σχεδιασμός
- Υψωμένη, συχνά θραυσμένη πραγματικότητα
- Εστίαση σε εσωτερικές καταστάσεις παρά στην εξωτερική ομοιότητα
Κύρια Παραδείγματα
- Ο Κηπουρικός Δέντρος, Η Χελιδόνα – Αντών Τσέχωφ (πρώιμο μοντερνιστής)
- Περιμένοντας τον Γκόντο – Σαμουέλ Μπέκετ (αβσούρδιστα)
- Ελάφια – Ευγέν Ιονέσκο (αβσούρδιστα)
- Οι Υπηρέτριες – Ζαν Ζενέ (τελετουργικό, συμβολικό)
Ο μη-φυσικισμός περιλαμβάνει συμβολισμό, εκφραστικισμό, αβσούρδισμο, υπερρεαλισμό—ενωμένοι από την αποχώρηση από την ρεαλιστική αναπαράσταση.