Ο Ρомеο Προκαλεί την Τύχη στην Πράξη 2, Τοποθεσία 6 του «Ρомеο και Ιουλίετα»
Μετά τον κρυφό γάμο τους, ο Πάππος Λαουρέντιος διατάσσει στον Ρомеο να φύγει αμέσως από τη Βερόνα. Αντ' αυτού, ο Ρомеο παραμένει κάτω από το παράθυρο της Ιουλίετας, προκαλώντας την τύχη μέσω:
- Αγνοίας των συνέπειων: Γνωρίζει ότι η ανακάλυψη σημαίνει τιμωρία, αλλά μένει για την Ιουλίετα.
- Εμπνευστικότητας: Ενεργεί χωρίς να ζυγίσει τους κινδύνους.
- Υπερβάλλουσας αγάπης: Το πάθος νεφέλησε την κρίση του, καθιστώντας τον αφοσιωτή.
- Φαταλισμού: Πιστεύει ότι η μοίρα είναι προκαθορισμένη, οπότε οι πράξεις του δεν έχουν σημασία.
Αυτή η αντίθεση θέτει σε κίνηση την αλυσίδα γεγονότων που οδηγεί στο θάνατο των ερωτευμένων, απεικονίζοντας πώς η νεανική πάσση χωρίς τη σοφία γίνεται αυτοκαταστροφική.